Innovatie in Leiden vanuit historisch perspectief door Cor Smit

Cor Smit is historicus. Zijn verhaal illustreert dat innovatie niets nieuws is, maar van alle tijden, zeker als je naar de Leidse geschiedenis kijkt. De textielindustrie bijvoorbeeld, was direct na het Leidens Ontzet echt innovatief. Hij maakt daarbij de kanttekening dat dit alleen mogelijk was door nieuwkomers die werden binnengehaald door het stadsbestuur….

Maar ook daarna is innoveren in Leiden niet vreemd. Cor geeft tal van voorbeelden: Leiden had als eerste in Nederland een stoomfabriek, een gemeentelijke gasfabriek, een grofsmederij (voor het maken van rails voor de eerste trein) en er waren industrieën die technologisch geavanceerd waren, zoals de meelfabriek. Ondernemers als Sijthoff, een mediamagnaat avant la lettre, kwamen met nieuwe producten en processen. Het op grote schaal inblikken van groente in de Leidse conservenfabriek was innovatief en ook de eerste diepvriesfabriek stond in Leiden.

Daarnaast was er de universiteit waar ook veel ontdekkingen en vernieuwingen plaatsvonden, met nieuwe instrumenten en methodes. In de 19e eeuw mengt dit meer met de Leidse samenleving, ook politiek en sociaal, door bijv. mensen als Thorbecke (grondwet) en Drucker, een hoogleraar die zich bezig hield met sociale vraagstukken zoals kinder- en arbeidsrecht.

Vernieuwing hoort dus bij Leiden. De stad heeft nu de combinatie stad-universiteit-bio science park. De komst van dat park werd niet door iedereen toegejuicht. Want naast innovatie zijn er ook altijd behoudende krachten in het spel. Zo werpt Cor de vraag op of er in de historische binnenstad helemaal niets mag veranderen? De komst van een tram door de binnenstad werd bijv. tegengehouden. De vraag is: zit innovatie in de ziel van Leiden, of staat het ermee op gespannen voet? Of is het innoverend en conservatief tegelijkertijd? Met deze prikkelende stelling eindigde Cor Smit zijn introductie.

Lees verder.. Leiden, stad van ontdekkingen